Ariane Meijer

Column

Mijn eerste keer

Op mijn zesde zette een lieve vriendin van me een rijmpje in mijn poeziealbum. Het gaat als volgt...

10 dat zijn je jongste jaren:

In je eerste levensjaren doe je als mens van alles en nog wat voor de eerste keer; huilen en lachen, eten en drinken, poepen en plassen enz? Het is belangrijk om een goed ritme op te bouwen, daar heb je de rest van je leven plezier van.

20 moet je aan het sparen:

Als tiener krijgt de mens te maken met hormonale schommelingen. Ruzie maken, zoentjes, verkering en verder. En ondertussen leer je een vak. Wel lastig dat het geheel nog wordt omlijst door gezeur van volwassenen.

30 moet je zijn getrouwd:

Het is tijd om te gaan werken of studeren, het huis uit te gaan, het rijbewijs te halen en je eigen papierwinkel te regelen. Heb je dit alles op de rit dan kan je wellicht een gezinnetje stichten. Ach ja, en dan is het harde leven in volle hevigheid losgebarsten, met alle bijbehorende zaken als verantwoordelijkheidsgevoel, respect, omgaan met autoriteit en zelfstandigheid.

40 ben je nog niet oud:

Het gevecht tegen het ongeluk dat beter bekend staat als de zoektocht naar geluk barst in volle hevigheid los. Want als veertiger krijg je op een dag door dat de wereld vol met bullshit zit. Want zeg nu zelf:

50 is de helft van je leven: HOELANG moeten we dit moordend tempo nog volhouden?

60 zal je wat beleven: als onze planeet er dan nog is...

70 mag je niet meer roken: mag ik nu al niet meer van mijn kinderen

80 ga je met een stokje lopen: groter is de kans dat ik dan al terug in de luiers ben

90 ga je niet meer uit: de gemiddelde veertiger gaat allang niet meer uit

en 100 dooft je levenslichtje uit. Hoeveel mensen ken jij die deze eindstreep halen? In goede gezondheid?

Terug naar de hedendaagse veertiger die al deze eerste stappen braaf heeft gezet en die worstelt met de vraag: Hoe word ik gelukkig? Door niet (te) ver vooruit te kijken, dat is wel duidelijk. Mijn filosofie is simpel: je kan maar 1 ding doen, en dat is lol trappen, zoveel als je kan en wel NU. Geniet van elke dag die je in goede gezondheid mag door brengen, ben je ziek maak er dan zoveel mogelijk alsnog het beste van. Geniet van de zon. Geniet van je familie en geniet van elke lekkere maaltijd. Luister naar fijne muziek en zie de mensen die je lief hebt zo vaak als je kan, bij voorkeur onder het genot van een borrel. Spreek vaak af buiten de deur en maak van je leven geen sleur. Want 50 zullen we groots vieren, 60 krijg je stijve spieren, 70 wordt je met mazzel oma, en ben je 80 krijg je een stoma of raak je in een coma (of op z?n minst een nieuwe heup maar dat rijmt niet), 90 lig je in een kist en zo rond je 100ste wordt je door niemand meer gemist.

Dus?wie heeft er zin in om dit weekend eens flink de bloemetjes buiten te zetten? Ik heb vorige week een leuke nieuwe jurk gekocht, mijn grijze uitgroei is zojuist professioneel bijgekleurd en ik heb al een oppas geregeld.

Sorry, wat zeg je? Ik heb last van een wat?! Hoe zeg je? Een midlife? Ik?! Ach welnee, dat hoor ik echt voor de eerste keer...

29 juni 2011